IC 434: Mgławica Koński Łeb
- Obiekt:
- IC 434
- Typ:
- Mgławica
- Gwiazdozbiór:
- Orion
- Dystans:
- ok. 1260 lat świetlnych
- Sezon:
- zima (listopad-luty)
- Paleta:
- Ha+LRGB
- Teleskop:
- GSO 6" f/4 Astrograf
- Kamera:
- Player One Ares-M Pro
- Montaż:
- Sky-Watcher HEQ5 PRO
- Łączna integracja:
- 9h 41' 30"
- Niebo (Bortle):
- 5
No i stało się. IC434 rozległy obszar HII ze swoją 'gwiazdą', ciemną mgławicą Barnard 33 o charakterystycznym kształcie, który chyba każdy zna 🐴 (chociaż dla mnie to bardziej postać bez głowy niż koński łeb 😅) Obiekt, który zapoczątkował moją fascynację astronomią, jednocześnie będąc nieuchwytnym celem ze względu na niskie położenie nad wschodnio-południowym horyzontem (jedyny problematyczny kierunek, gdzie albo obiekty są zasłaniane przez dom albo - wystawiając się przed domem - teleskop jest skierowany na przestrzał LEDowych latarnii). Na szczęście w kadrze nie jest ona samotna. Tuż obok o atencję walczy spektakularna Mgławica Płomień (NGC 2024), wyglądająca jak kosmiczne ognisko 🔥 rozpalone blaskiem Alnitaka, a nieco skromniej towarzyszą im mniejsze mgławice refleksyjne NGC 2023 oraz IC 435, które niczym błękitne duchy subtelnie dopełniają tę gwiezdną kompozycję.
Tym razem zmieniłem standardowe miejsce dla sprzętu, żeby zyskać parę stopni widoczności, na granicy zasięgu sieci domowej, dzięki czemu udało się uzyskać całkiem niezłą ilość materiału i to nawet po sporej ilości odrzutów spowodowanych dymem z komina (komfort domowników priorytetem, chociaż jest to poświęcenie, na które ostatecznie byłbym gotów).
Ciekawostki:
1. Promieniowanie ultrafioletowe z pobliskiego układu gwiazdowego Sigma Orionis dosłownie „rzeźbi" Koński Łeb. Badania z teleskopu ALMA (2023) ujawniły niezwykle ostrą granicę między zjonizowanym gazem IC 434 a zimnym obłokiem molekularnym - warstwa przejściowa ma grubość mniejszą niż 650 AU, czyli około 15-krotność odległości Słońce - Pluton (stosunkowo mało biorąc pod uwagę skalę całości). To właśnie ta krawędź tworzy charakterystyczny, ostry kontur, który tak dobrze wychodzi na zdjęciach, zwłaszcza w filtrze Ha.
2. Badania spektroskopowe (IRAM, 2005) wykazały obecność w Końskim Łbie prostych węglowodorów (CCH, C₃H₂, C₄H), których rozkład przestrzenny pokrywa się z emisją wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (PAH) obserwowaną w podczerwieni. Naukowcy sugerują, że mniejsze cząsteczki powstają z rozpadu większych PAH pod wpływem intensywnego promieniowania UV.
- Dystans: około 1260 ± 240 lat świetlnych
- Rozmiar: około 42 x 85 lat świetlnych, 2° x 4° na niebie
- Masa: około 100 M☉ (region HII); pył: ~2,3 M☉; masa wypartego gazu przez front jonizacyjny: ~10 000 M☉
- Jasność: (całkowita), (powierzchniowa): ~7,3 mag (V), brak danych katalogowych (niska jasność powierzchniowa - rozległy, dyfuzyjny obiekt)
- Położenie: Konstelacja Oriona
- Współrzędne:
Rektascensja: 5h 41m 33s
Deklinacja: - 2° 7' 41"
- Sezonowość: Najlepiej widoczna zimą na półkuli północnej (listopad - luty), szczyt w grudniu
← Wróć do galerii