Droga Mleczna
System Akwizycji Danych Wizualnych

Sh2-101: Mgławica Tulipan

Michał Kania - astrofotografia

Chłodzenie matrycy[OK]
Rejestracja fotonów[OK]
Stackowanie ekspozycji[OK]
Poczucie bezkresu wszechświata[OK]

Techniczno-artystyczna dokumentacja Wszechświata w paśmie widzialnym i wąskopasmowym.

Sh2-101: Mgławica Tulipan

Sh2-101: Mgławica Tulipan - astrofotografia, autor Michał Kania (Konuz)
Obiekt:
Sh2-101
Typ:
Mgławica
Gwiazdozbiór:
Łabędź
Dystans:
ok. 6000 lat świetlnych
Sezon:
lato i jesień (lipiec-wrzesień)
Paleta:
SHO
Teleskop:
GSO 6" f/4 Astrograf
Kamera:
ZWO ASI183MM Pro
Montaż:
Sky-Watcher HEQ5 PRO
Łączna integracja:
25h 10'
Niebo (Bortle):
5
Mgławica Tulipan🌷, czyli bardziej tajemniczo Sharpless 101 (sh2-101), to mgławica emisyjna znajdująca się w gwiazdozbiorze Łabędzia ok 6000 lat świetlnych od Ziemi i została skatalogowana przez Stewarta Sharplessa w 1959 roku. Nazwę zawdzięcza swojemu podobieństwu do - a jakże - kwiatu tulipana 😉 Materiał zbierałem przez prawie cały sierpień zaczynając od tlenu w okolicach nowiu. Łącznie wyszło ok 25h z 30h, które się zarejestrowały (trzeba było odrzucić klatki rozświetlone przez wysokie chmury, których nie było widać w nocy gołym okiem). Paleta SHO, czyli hulaj dusza, aczkolwiek starałem się zachować "rozsądną" kolorystykę 😉 Ciekawostka - mgławica znajduje się wizualnie w bliskim sąsiedztwie silnego źródła promieniowania X, miejsca, gdzie podejrzewa się istnienie jednej z pierwszych odkrytych czarnych dziur. Obiekt jest położony około 15 minut kątowych na zachód od sh2-101. Gwiazda towarzysząca Cygnus X-1 to supergigant o typie widmowym O9.7 Iab, mający masę 21 mas Słońca i 20 razy większy promień. Okres orbitalny tego układu podwójnego wynosi 5,8 dnia, a parę dzieli odległość 0,2 jednostki astronomicznej. Czarna dziura ma masę 15 mas Słońca i promień Schwarzschilda wynoszący 45 km. Strumień cząstek energetycznych z czarnej dziury, oddziałując z ośrodkiem międzygwiazdowym, tworzy łuk uderzeniowy (tzw. bow shock - ten niebieski po prawej). Dzięki teleskopom takim jak Chandra X-ray Observatory, Rossi X-ray Timing Explorer oraz Advanced Satellite for Cosmology and Astrophysics udało się obliczyć prędkość obrotu horyzontu zdarzeń czarnej dziury na ponad 800 obrotów na sekundę. Zachęcam, do obejrzenia tych cudów w pełnej rozdzielczości 🙂
← Wróć do galerii