Droga Mleczna
System Akwizycji Danych Wizualnych

Sh2-155: Mgławica Grota

Michał Kania - astrofotografia

Chłodzenie matrycy[OK]
Rejestracja fotonów[OK]
Stackowanie ekspozycji[OK]
Poczucie bezkresu wszechświata[OK]

Techniczno-artystyczna dokumentacja Wszechświata w paśmie widzialnym i wąskopasmowym.

Sh2-155: Mgławica Grota

Sh2-155: Mgławica Grota - astrofotografia, autor Michał Kania (Konuz)
Obiekt:
Sh2-155
Typ:
Mgławica
Gwiazdozbiór:
Cefeusz
Dystans:
ok. 2400 lat świetlnych
Sezon:
jesień i zima (wrzesień-luty)
Paleta:
Ha+LRGB
Teleskop:
GSO 6" f/4 Astrograf
Kamera:
Player One Ares-M Pro
Montaż:
Sky-Watcher HEQ5 PRO
Łączna integracja:
20h 32'
Niebo (Bortle):
5
Zdjęcie na pożegnanie lata. Fakt, że od 3 miesięcy niczego nie wrzucałem świadczy o tym, jak nietypowe ono było (delikatnie mówiąc). Na pożegnanie udało się jednak ustrzelić obiekt, który od dłuższego czasu chodził mi po głowie, ale zawsze wydał mi się taki...zwyczajny, bez oznak szczególnych, które charakteryzują większość obiektów. Sh2-155, czyli Mgławica Jaskinia, bo o niej mowa, na szczęście robi tylko takie pierwsze wrażenie i po paru chwilach można się zatopić w wizualnych smaczkach, które skrywa. Całość w niełatwej kompozycji HaLRGB z mocno dominującym wodorem, który trzeba było "dopasować" do klatek z filtrów szerokopasmowych. Ciekawostka: Region Sh2-155 jest niezwykle złożony molekularnie. Według katalogu Avedisova, w masywnym regionie formowania się gwiazd SFR 110.15+2.61 (który zawiera Sh2-155) zidentyfikowano aż 157 obiektów, w tym: - 24 masery (czyli wielkie mikrofalówki o których kiedyś pisałem 😏) - 48 źródeł podczerwonych - Ciemne mgławice LDN 1211 i LDN 1216 (ta druga niestety poza kadrem) - Gromady podczerwone [BDS2003] 40 i [BDS2003] 41 Ogólnie mówiąc - dzieje się. - Dystans: około 2400 lat świetlnych - Rozmiar: około 35 lat świetlnych - Jasność całkowita - 7.7 mag - Położenie: Konstelacja Cefeusza (Cepheus), na granicy z obłokiem molekularnym Cepheus B - Współrzędne: Rektascensja: 22h 57m 17.14s Deklinacja: +62° 28' 33.4" - Sezonowość: Najlepiej widoczna jesienią i zimą na półkuli północnej (wrzesień - luty), obiekt okołobiegunowy dla szerokości geograficznych powyżej 28°N
← Wróć do galerii